สวัสดีครับ คุณหมอ
นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์
- คนที่ไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วยแบบหนักมาก ๆ แบบพึ่งตัวเองไม่ได้ มักตั้งอยู่ในความประมาทด้วยการปฎิเสธ ความเป็นไปได้ที่เป็นธรรมดาชีวิต
- วันใดที่เกิดแบบนั้นมาถึงตัว ก็ยังไม่วายปฎิเสธความเป็นจริงที่เป็นธรรมดาชีวิตที่กำลังเกิดขึ้น
- ประโยคว่า "ทำไมสิ่งนี้ต้องเกิดกับตัวเรา" คือประจักษ์พยานของการปฎิเสธดังว่านั้น
- ผลคือ มีหลายท่าน ใช้วิธีหลบหนี ไม่คิด ไม่มอง ไม่คำนึงถึง ต่อความเป็นไปได้เหล่านี้ และไม่ลงทุนด้วยการออกกำลังกาย คิดแบบง่าย ๆ ว่า เดี๋ยวคงมีคนมารักษา
- แต่รักษาสุขภาพที่ย่ำแย่ ยังไงก็ไม่สุโขเหมือนสุขภาพดีตั้งแต่ต้น
- ในแวดวงสุขภาพ รู้ กับ ทำ เป็นคนละเรื่องกันเสมอ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
- สงสัยเพราะ รู้ ไม่พอ ?