ปัญหานี้ถ้ามองแบบไม่เข้าข้างใคร ก้ต้องบอกว่าเป็นไปตามสภาวะการณ์ในปัจจุบัน ที่เห้นว่าเราต้องมีวิทยาการที่ก้าวหน้าและตามทันเขา(ชาติอื่น) เพราะเกมพวกนี้มันก้มาจากประเทศที่เจริญแล้วทั้งหลายมิใช่หรือ  อีกส่วนหนึ่งมันก็มาจาก ผู้ปกครองไม่มีเวลาอยุกับลูก เพราะเรื่องปากท้องของคนในครอบครัวนั้นสำคัญ ไม่ว่าคนระดับใด ก้ต้องทำงานและหาเงิน เพื่อนำมาจุนเจือครอบครัว ฉะนั้นจึงไม่มีเวลาให้กับลุก ก้เลยต้องหาสิ่งอื่นสิ่งใดมาชดเชย เมื่อเด้กได้รับสิ่งที่ถุกใจ  เช่นเกม ก็เลยมีอาการติดกันงอมแงม  อย่าว่าแต่เด้กเลย หากผุ้ใหย่ได้มีโอกาศลองเล่น ก็ยังมีติดเกม จนไม่เป็นอันหลับ อัน นอนก็มี ขนาดผุ้ใหญ่ที่มีวุฒิภาวะแล้วยังติดเกม แล้วเด้กหล่ะ จะแค่ไหน? ฉะนั้น เราคิดว่า ผู้ปกครองนั่นแหละที่ต้องคอยดุแลใกล้ชิด เด็กและคอยชี้แนะในสิ่งที่ถุกต้องหรือไม่ อย่าตามใจลูกมากเกินไป เดี๋ยวจะกลายเป๋น พ่อ-แม่ รังแกฉัน