นานมาแล้วอ่านพบลูกผู้ชายนักสู้

ที่ไร้แขนค่ะ

....................

แด่..สุภาพบุรุษนักสู้

ขอเขียนกลอนอ่อนไหวสักบทหนึ่ง
ศรัทธาซึ้ง ถึงผู้ชาย ที่ไร้แขน
มีหัวใจ นักสู้ มาทดแทน
ไม่มีแขน ยังมีขา กล้าก้าวไป..  
.......................
และ..ถึงทุกดวงใจ..

สุภาพบุรุษลูกผู้ชายหัวใจทรนง
ผู้ซื่อตรงคงมั่นไม่หวั่นไหว
ใช้สมอง สองขา สู้ด้วยใจ
อย่าถอดใจแพ้พ่าย สิ้นไร้ใคร

แล้วเธอเล่า ด้วยเหตุใด ไยท้อแท้
ยอมพ่ายแพ้ ยังไม่ทัน จะถึงไหน
ยอมทรุดร่าง ลงนอน ทอดถอนใจ
ยอมถอดใจ แพ้พ่าย คล้ายรอลา..  

ขอฝากกลอน สอนใจ บทหนึ่งนี้
ผ่านถึงคนดี ทีมีมือ และมีขา
อีกสมอง เฉียบคม ให้ไขว่คว้า
อย่ารอท่า ทำเลย เฉยอยู่ไย

เพียงแค่ฝัน ฝันฝัน ก็ฝันค้าง
ใจอ้างว้าง คงไป ไม่ถึงไหน
ฝันแล้วทำ ทำแล้วสู้ ด้วยหัวใจ
ก้าวขึ้นไป บนถนนนักสู้ ผู้คว้าดาว!