ในฐานะนิสิตขอแสงความคิดเห็นแบบเด็กๆนะคะ คงไม่ว่ากัน...ปลูกต้นไม้ไม่ใช่ทุกต้นที่จะปลูกแล้วโต แต่การปลูกต้นไม้ก็อาศัยปัจจัยหลายอย่างที่ต้องคำนึง ทั้งดิน ฟ้า อากาศ ปุ๋ย คนปลูก อื่นๆจิปาถะนั่นแสดงว่าต้นไม้แต่ละต้นแต่ละพันธุ์อาจชอบบางสิ่งที่แตกต่างกันไป เช่นเดียวกับการสอนนิสิตนะ มันอาศัยหลายปัจจัยทั้งตัวนิสิตเอง ครอบครัว ครู สภาพแวดล้อม ฐานะ อะไรหลายๆอย่าง ต้นไม้น่ะจริงๆแล้วมันก็ไม่อยากตายหรอกอย่างงัยซะมันก็ยังอยากโตแต่มันอาจจะโตไม่ได้ อย่างต้นไม้ที่อยู่ในที่ร่มนี่มันก็จะพยายามทำตัวมันให้สูงชะลูดรับแสงแดด ต้นกระบองเพชรที่ต้องรักษานำจึงลดรูปใบให้เป็นหนาม เด็กแต่ละคนก็มีปัจจัยอะไรที่แตกต่างกันไปคือว่าถ้าเราเปลี่ยนคำว่าความสำเร็จ=โต มาเป็นความสำเร็จ=การปรับปรุง การพยายามทำตัวให้อยู่รอด ก็ท่าจะโอเคนะคะ เด็กยอมปรับปรุงตัวเพราะมีปัจจัยที่ดี ปรับปรุงตัวได้ยากเพราะปัจจัยไม่อำนวย

ทุกคนเคยทำผิดค่ะไม่มีใครperfect แต่ทำผิดแล้วต้องหมั่นเตือนตนเองจะได้พยายามที่จะไม่ผิดอีก

ถ้าลำเอียง=คิดว่าตนถูกต้องไม่คิดว่าตนผิด เห็นด้วยค่ะ จะได้ไม่เกิดอัตตา

แต่ว่าพระพุทธเจ้ายังไม่ตรัสรู้พระองค์ก็ทรงมีทุกข์(ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค)และแก้ปัญหานั้นด้วยมรรค8...ค่ะ ความคิดเห็นของเด็กค่ะ ความรู้ยังด้อยพยายามเร่งศึกษาอยู่ค่ะ