ขออนุญาตแวะมาทักทายนะครับ ได้อ่านบันทึกแล้วผมก็มีความรู้สึกหลาย ๆ อย่างที่คล้ายคลึงกัน ยินดีครับที่มีคนอีกคนหนึ่งที่ทุ่มเทเพื่อพัฒนาสิ่งดีดีให้นักศึกษาและสังคมของเรา  สิ่งหนึ่งที่อาจารย์คงมีไม่ต่างกับผมก็คือ เมื่อถึงเวลาที่เราได้อยู่ท่ามกลางมวลหมู่เด็ก ที่ทำสิ่งดีดีเพื่อสังคม มันก็ทำให้ผมมีความสุขมากที่สุด มากพอที่จะทำอะไรก็ได้ให้พวกเขาประสบความสำเร็จ แต่เดี๋ยวนี้สภาวะแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป คงต้องปรับเปลี่ยนวิถีทางบางอย่างไปบ้าง ที่เหลือ อ.รัตน์ชนกคงพูดไปแล้ว อิอิ