สวัสดีครับอาจารย์

  ขอแสดงความยินดีกับท่านครับ

  อ่านมาทั้งหมด  ชอบที่ประโยคสุดท้ายครับ

ชีวิตที่ต้องเผชิญกับหลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งที่ดีและไม่ดี ทั้งสุขและทุกข์ ถูกด่าถูกชม และอีกมากมาย ชนิดที่เรียกว่าหาเรียนที่ไหนไม่ได้หรอก วิชาสังคมศาสตร์แบบนี้ ต้องมาลงทะเบียนเรียนเองถึงจะรับรู้ได้ครับ คนที่ไปเรียนยังที่ต่างๆ นอกจากจะมีภาระทางการศึกษาแล้ว ทางด้านการใช้ชีวิต การคบเพื่อน การเข้าสังคมเป็นสิ่งที่จำเป็นมากๆครับ คนที่มัวแต่เก็บตัว ไม่เที่ยว ไม่สังสรรค์ก็ขาดโอกาสแบบนี้ วันนี้ผมเรียบจบแล้วนะครับ สิ่งที่น่าคิดน่าติดตามต่อไปก็คือ ชีวิตการทำงานในอนาคตเป็นอย่างไร สามารถเอาความรู้ความสามารถที่เรียนไปใช้ได้หรือไม่นั้น คราวนี้คงขึ้นอยู่กับตัวเราเองแล้วล่ะ

   เป็นความรู้สึกเหมือนตอนที่ผมจบใหม่ๆเลยละครับ

   เป็นความกลัวโรงเรียนแพทย์  จนอาจจะเป็นข้ออ้างอย่างหนึ่งที่ไม่อยากเข้ามาเรียนเพิ่ม ^_^