สวัสดีครับน้อง เปียโร่

ผมดีใจมากครับ ที่ทราบว่าน้องเปียจะมาร่วมงานในครั้งนี้ด้วย และก็มีโอกาสได้เจอตัวจริงในงานด้วย เป็นการพบกันโดยบังเอิญ แต่ละคนก็มีภาระงานมาก ผมเองก็มี นศ.มาด้วยหลายคณะ หลายคน เป็นเรื่องการบริหารจัดการส่วนใหญ่ อาจยุ่งๆหน่อย

เจอครั้งแรก ผมก็สังเกตว่าเปีย ประหม่าจนเห็นได้ชัด ผมก็ยังรู้สึกตลกๆเลยครับ ทั้งอ้ำอึ้ง หลบตา และมือเย็นเฉียบ แต่ดีใจมากครับที่มีโอกาสได้เจอ ผมพยายามโทรหาในช่วงสองวันหลัง และเเวะไปที่บูธเสมอๆ เพื่อจะนำหนังสือที่ผมเขียนไปให้ แต่ไม่เจอครับ

ตอนที่นำ นศ.ไปสัมภาษณ์ คณะทำงานของ มูลนิธิร่วมพัฒนาพิจิตร คิดว่าจะได้สนทนากับน้องเปีย เพ่อให้ นศ.มาเรียนรู้วิธีคิด และการทำงาน เห็นว่าติดธุระจึงได้พบกับคุณมัชญิมา แทน เราได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างมาก

ผมขอรบกวนน้อง หากมีเอกสารที่พิมพ์ไว้เกี่ยวกับ นวัตกรรมที่เกิดขึ้น เช่น วปอ.ภาคประชาสังคม ส่งให้ผมทางอีเมลด้วยครับ ผมสนใจมาก เป็นส่วนหนึ่งของงานประเมินผลของเรา

ส่วนหนังสือของผมจะส่งไปให้อีกครั้งนะครับที่พิจิตร

ทุกอย่างเราทำดีที่สุด หากไม่ได้ตามที่หวัง เราก็ต้องดีใจครับ ทุกอย่างเริ่มต้นที่คิดดี และเราก็ทำดี ผลสะท้อนก็เกิดแต่สิ่งดีๆ อะไรที่เป็นปัจจัยกวนใจก็ถือว่าเป็นบทเรียนครับ

ขอให้กำลังใจในการเปลี่ยนแปลง สำหรับคนกล้าครับ

กล้าเปลี่ยน เราก็จะเติบโตแบบก้าวกระโดดครับ ผมเชื่อแบบนั้น