ได้อ่านบทความของอาจารย์แล้วได้ย้อนกลับมาคิดว่า ตนเองก็ยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่ในตอนนี้ก็คือ กำลังจะเป็นว่าที่คุณครูในอนาคต แต่ตอนนี้ยังท้อแท้กับบางอุปสรรคที่เกิดจากตัวเราเอง ซึ่งหลังจากได้ใช้ชีวิตครูในโรงเรียนมาหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้ก็เริ่มปรับสภาพตนเองได้แล้ว และพยายามตัดความเห็นแก่ตน โดยจะพยายามทำหน้าที่ของตนในการสั่งสอนลูกศิษย์ให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ สู้งานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย แม้จะมากกว่าคนอื่นๆแต่จะพยายามจะทำให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้เสียชื่อมหาวิทยาลัยค่ะ เริ่มจัดตารางจัดการเวลาของตนเองเพื่อไม่ให้เสียสมดุล และนี่คือการไม่เห็นแก่ตัวของดิฉันค่ะ

   ป.ล. ตอนนี้เป็นคุณครูประจำชั้นห้อง 2/9 ค่ะ ต้องเริ่มปรับสภาพห้องเรียนให้เป็นห้องเรียนที่ส่งเสริมการเรียนรู้ เดี๋ยวจะถ่ายภาพ ก่อนและหลังทำมาให้ชมน่ะค่ะอาจารย์