สวัสดีครับ ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ เรื่องของการปฏิบัติธรรมหรือการพัฒนาจิต ผมว่าเป็นเรื่องที่สำคัญและมีความจำเป็นมากนะครับ เพราะเป็นเรือ่งของคนทุกๆคน ทุกวัย และทุกอาชีพ  ผมเองตอนนีก็พยายามรักษาดูแลจิตของตัวเองครับ ระมัดระวังอย่าพยายามให้จิตเกิด  แต่ "จิต" มันมีความเร็วมากครับ ชั่วแว้บดียว ไปซะแล้ว สติ ตามไม่ทันครับ เพราะบางครั้ง สติก็มีกำลังไม่เพียงพอ  ตอนนี้ผมขอแลกเปลี่ยนบางประการเกี่ยวกับการควบคุมจิตครับ  คือ ผมพยายามตรวจสอบความคิดของตนเองอยู่เสมอ ว่า คิดด้วยจิต หรือ คิดด้วยสติ (บางทีก็ตรวจสอบทัน บางทีก็ตรวจสอบไม่ทัน) ถ้าตรวจสอบทัน ว่าเราคิดด้วยจิต ผมจะไม่แสดงออกครับ ทั้งคำพูดและการกระทำ หลังจากนั้นต้องหาวิธีหยุดคิดครับ ซึ่งก็มีหลายวิธี ทั้งเปลี่ยนเรื่อง เปลี่ยนมุมมอง คิดเรื่องใหม่ สรุปความคิด ใช้ลมหายใจสยบ   ใช้ปัญญาขุด  ก็ได้ผลบ้างพอสมควรครับ อีกเรื่องหนึ่งครับ ในเรื่องของการจัดการเรียนการสอน ผมตั้งหลักคิดของผมเอาไว้ว่า "ไม่มีใครโง่  ไม่มีใครอยากเกเร"  ที่นี้ ถ้าเด็กทำอะไรให้เราไม่พอใจ จิตเราจะเกิด ถ้าตัดวงจรของจิตไม่ทัน ก็อาจจะต้องมีการแสดงอะไรที่ไม่เหมาะสมออกมาทั้งคำพูดและการกระทำ เราก็ต้องรีบเอาหลักคิดนี้มาตัดวงจรการคิดของจิตครับ....เหล่านี้เป็นประสบการณ์ส่วนตัวครับ  ถามว่าทุกวันนี้ควบคุมจิตได้กี่เปอร์เซ็นต์  ก็ไม่ถึง 50 เปอรเซ็นต์หรอกครับ เพราะหลายเรื่อง  จิตมันว่องไวกว่าสติ ครับ