ดีจังเลยที่อาจารย์เสนอเรื่องนี้อย่างละเอียด

ทำให้เห็นว่า การที่จะค้นหาความจริงในระดับมาตรฐานโลกนั้นไม่ง่ายหรอก แต่ละเรื่องเลือดตาแทบกระเด็นทั้งนั้น นักสู้ นักกล้า อย่างหัวเด็ดเท่านั้นที่จะฝ่าไปได้

แต่นักวิจัย นักวิชาการ ที่ใจและมือไม่ถึงมักจะเข้าใจว่ามันไม่เท่าไหร่

เมื่อไม่เป็นนักวิชาการใจอาชีพ จึงหาทางออกผิดๆง่ายๆ ประจวบกับมีนักธุรกิจกำมะลอจากต่างแดนมาหลอก มาหากินกับพวกนี้ ทราบว่าจ่ายค่าโง่กันไปนักต่อนักแล้ว

เมื่อสภาพการณ์ในบ้านเราเป็นอย่างนี้ ไม่ทราบว่าอีกกี่ร้อยปีเราถึงจะสามารถพิมพ์งานวิชาการของเราในบ้านเราเอง ที่นานาชาติยอมรับได้ เพราะสิ่งนี้คือการประเมินความก้าวหน้าของความรู้ฉบับThailnnd

อ่านเรื่องที่อาจารย์เขียน เหมือนได้ไปนั่งเรียนลัดเป็นไหนๆ อิอิ