อ่านที่น้องแป้งพูดแล้ว อดดีใจไปด้วยไม่ได้ค่ะว่า นอกจากอ.แป๊ะจะได้มีเวลาคุณภาพกับครอบครัวในช่วงที่ลูกต้องการเราแล้ว ยังได้สอนให้น้องแป้งรู้จักการวางแผน ความอดทน เห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆที่ต้องใช้เงินแลกมา วิธีการพวกนี้สอนเอาด้วยการพูดไม่ได้เลยค่ะ แต่สิ่งที่เราทำ ลูกเก็บไปใช้หมดเลย พี่โอ๋เห็นมาแล้วจาก 3 หนุ่มที่มี และยืนยันมั่นคงว่า เวลาที่ให้ลูกในช่วงที่เขาต้องการเราคือสิ่งที่มีค่ามากมายกว่ามรดกใดๆค่ะ รู้สึกเสียใจแทนพ่อแม่ที่มัวแต่หาเงิน คิดว่าจะได้เอาไว้ให้ลูกและตัวเองสบายในภายหน้า แล้วพอถึงเวลามีเงินเยอะแยะ กลับมาหาลูกเอาเมื่อลูกต้องการแต่เงิน ไม่อยากให้พ่อแม่มาสั่งสอนอบรม กลายเป็นพูดกันไม่รู้เรื่อง พ่อแม่ก็ทวงบุญคุณว่าอุตส่าห์ทำงานเหนื่อยยากมาให้ลูกสบาย ทำไมลูกไม่เห็นคุณค่า ไม่สำนึกในบุญคุณ เรียกว่า ต่อสายใยกันยังไงก็ต่อติดยากเย็น เงินที่มี ซื้อเวลาที่ลูกต้องการเรากลับคืนมาไม่ได้ น่าเศร้าใจแทนมากๆค่ะ

ดีใจที่อ.แป๊ะและคุณจิ๋มคิดไปในทางเดียวกัน เราก็จะได้ 2 สาวสุขภาพจิตดี มีความสุขให้กับบ้านเมืองของเราเพิ่มอีก 2 หน่อเป็นอย่างน้อย ชื่นใจไปด้วยค่ะ