การทำเกษตรกรรมปัจจุบัน ไม่สามารถคิดแยกส่วนได้เพราะทุกส่วนของระบบต้องพึ่งพิงซึ่งกันและกัน  การคิดแบบแยกส่วนเช่นการทำนาตามหลักสูตรที่คิด  ก็จะไปพบปัญหาเรี่องเกษตรกรขาดวัตถุดิบในการทำปุ๋ยหมักกากนำตาลแพง ต้องซื้อหัวเชื้อจุลินทรีย์  ทำไห้เกษตรกรขาดความมั่นใจและความมุ่งมั่น  ก็จะกลับไปใช้เคมีอีก  จึงต้องให้เกษตรกรเข้าใจทั้งระบบ  และเริ่มดำเนินการไปจากผู้ที่มีความพร้อม โดยอย่าคาดหวังความสำเร็จเร็วเกินไป  และให้ผู้มีความพร้อมเป็นศูนย์การเรียนรู้ของกลุ่ม  และขยายออกไปเป็นกล่มใหญ่มากขึ้น  ทั้งนี้แนวคิดทฤษฎีใหม่ตามแนวพระราชดำริ  คือแนวทางการอยู่รอดของเกษตรกรไทยเป็นหนทางที่แท้จริง