บันทึกนี้โดนใจอย่างจัง

เมื่อไรคน(บริหาร)จะเห็นความสำคัญของการเขียน blog

ยังไม่มีกำลังภายในพอที่จะนำเสนอต่อสาธารณชนในงานตัวเอง  อธิบายยากส์

แต่พอเห็นลู่ทางแล้ว  ไม่ชน  ไม่รู้ว่าจะเจ็บหรือตาย หรือมีถุงลมนิรภัยช่วย  เอาถุงลมนิรภัย แบบไม่แตกเตรียมใจไว้ช่วยด้วย  นะพ่อนะ