เรื่องหนังสือ "ช่วยหน่อยเปลี่ยนไต"  อ่านแล้วเหมือนย้อนอดีตตัวเองกับพี่ชาย  ยังคงซึมซับบรรยากาศที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน แต่ตอนนี้พี่ชายไปสวรรค์แล้ว  เรื่องราวต่าง ๆ ยังฝังอยู่ในใจ บางครั้งปลด บางครั้งปล่อยได้  แต่บางครั้งยามอ่อนแอ มันก็ช่างรุมเร้าเข้ามาในหัวจิตหัวใจ

"เวทนากับร่างกายนั้นมีอยู่ตามธรรมชาติของมัน แต่ไม่ได้เสวยเวทนานั้นเลย"

ตั้งใจเขียนบันทึกให้พี่หน่อยอยู่ แต่ถูกรุมเร้าด้วยโรคน่ารำคาญ  จึงต้องปล่อยตามสังขาร  เรียนรู้ธรรมะหลายเรื่อง จาก อ.ตุ๋ยมาก ขอบคุณทุกวันที่ทำให้มีสติในการครองชีวิต  ขอบคุณมิตรภาพที่ดีงามที่มีร่วมกัน

ขอบคุณนะคะ