สรรพชีวิตที่กำเนิดมาล้วนล้วนไหลไปตามความเป็นธรรมดาของคุณสมบัติการมีชีวิตอยู่ และมนุษย์เป็นสัตว์กลุ่มเดียวที่สามารถคิดอ่านปกปเองความเป็นธรรมดาของคุณสมบัติการมีชีวิตที่ชีวิตรับรู้ว่าดี ก็ชอบ ไม่ดีก็ไม่ชอบ ปฏิเสธ หนี หรือขจัด

แต่มีเพียงไม่กี่คนที่เห็น เรียนรู้ เข้าใจสภาวะแห่งธรรมดาของคุณสมบัติการมีชีวิตภายใต้สภาพแวลด้อมต่างๆกันนั้น แล้วยกระดับตนเองที่จะไม่ผูกมัดกับเขามาสู่จิตใจ มันมีก็เหมือนไม่มี มันไม่มีก็เหมือนมี เพราะช่วงชีวิตเราเลือกที่จะ activate ในส่วนที่ดีดีได้

ฝึกตนเอง

ตั้งเรือให้ตรงท่ามกลางพายุฝน

ให้สายลมที่มาได้ผ่านไป เพียงรับรู้ว่ามีเขาผ่านไป

เพราะในที่สุดเราก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

.....

ชอบบ้านริมคลองจัง  คิดถึงบ้านน่ะน้องนุช