..ชาติ..การรับรู้ได้จากภายในของแต่ละบุคคล..มีระยะเริ่มเหมือนกันหมด..ระยะผู้มาเยือน..ระยะผู้อาศัย(พึ่งพิง)..ระยะผู้ครอบครอง(ตั้งหลักปักฐาน)..ระยะผู้หวงแหน..ระยะผู้จากไป..ระยะแรกๆจะมีความเป็นมิตรสูงเพื่อใช้เป็นขั้นตอนในพัฒนาการระยะต่อไป..เคยมีคนกำหนดห้วงเวลา..ชาติของแต่ละบุคคลไว้ต่างกัน..ผู้ฉลาดจะใช้ระยะเวลาแรกนานๆเพื่อให้สามารถจัดการสถานะชาติของตนให้มั่นคง(ในความรู้สึก)..ยังไงก็ตามแต่..ทุกอย่างเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา..ส่วนการเมือง..คือสภาวะดิ้นรนของชาติในกลุ่มบุคคล..ซึ่งมีหลักการเดียวกันแต่ซับซ้อนขึ้น..เพราะมีการสืบทอดเจตนารมณ์ของผู้จากไป..เนื่องจากความผูกพัน..