มาบอกว่าได้ดูเหมือนกัน

ที่บ้านกอดกันแทบทุกวัน อย่างที่เคยเล่าให้ฟังครอบครัวเราเหมือนคนแปลกหน้าในสังคม เพราะเวลาข้ามถนนผมจะจูงมือภรรยาข้ามถนนแทบทุกครั้ง เวลาลูกจะไปต่างจังหวัดไม่ว่าลูกชายลูกสาวเราจะกอดกันทุกครั้ง ไม่ต้องถึงกับกอดแค่ได้มีการสัมผัสก็อบอุ่นใจครับ

นึกถึงตอนทำค่ายยาเสพติดที่โรงเรียน วิทยากรบอกให้ผมสังเกตเด็กชายคนหนึ่งที่เริ่มมีอาการแต่ก็ยังพยายามทำตัวอยู่ในกรอบ ในที่สุดวันสุดท้ายของการเข้าค่ายเขาทนไม่ไหวแล้ว เริ่มมีอาการปวดท้อง เกร็ง วิทยากรก็พยักเพยิดกับผมในฐานะประธานกรรมการสถานศึกษา ผมเข้าไปกอดเขาเขากอดตอบผมแน่นมาก กอดอยู่นานไม่ยอมปล่อย ปากพูดว่าช่วยผมด้วยๆ มารู้ทีหลังว่าพ่อเขาตายเพราะยาบ้า แม่ไปเป็นครูอยู่ต่างจังหวัด ตัวเองมาอยู่กับญาติและไม่ค่อยรู้สึกอบอุ่น เพื่อนชวนก็เลยไปลองแล้วติด หลังจากรักษาที่โรงพยาบาลกลับไปอยู่ที่บ้าน ผมก็ไปเยี่ยม แม่เขาบอกว่าจะพาลูกไปอยู่ด้วย ก่อนกลับก็กอดเขาอีก เขาก็กอดตอบ ทราบว่าเขาไม่ติดยาแล้ว อาจจะเป็นเพราะได้รับความอบอุ่นจากแม่เขามากขึ้น แต่จากการกอดตอบทำให้เรารู้ว่าเขาอยากถูกกอดจริงๆ..