สวัสดีครับ อาจารย์ ดร.แสวง ครับ และสวัสดีครับทุกท่านที่เข้ามาอ่าน
You may say I'm a dreamer
but I'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will live as one
--------------
คุณอาจจะบอกผมว่าผมเป็นนักฝัน
แต่ไม่ได้มีผมคนเดียวหรอก
ผมหวังว่าสักวันหนึ่งคุณจะมาร่วมฝันกับเรา
และโลกจะรวมเป็นหนึ่งเดียว
----------------
บางส่วนของบทเพลง Imagine โดย john Lennon
--------------
บันทึกนี้มีเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับตัวผมเองค่อนข้างมาก และเป็นตัวตนของผมที่ทำงานที่บ้านเกิดด้วย
ปายมีวิถีของปาย เป็นอำเภอชนบทเล็กๆภาคเหนือของประเทศไทย ที่บังเอิญเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ถูกกล่าวขานมากที่สุดในช่วงหลายๆปีที่ผ่าน destination at Pai เป็นความตั้งใจของนักท่องเที่ยวหลายคนที่มาจากทั่วโลก รู้จักกันในนามของ Utopai ใน Lonely Planet ครับ
ผมจำความได้ บ้านของผมงดงามที่สุดด้วยป่าไม้ภูเขา และลำธารที่เป็นเส้นเลือดของคนที่นี่ "แม่น้ำปาย"
ทรัพยากรเหล่านี้เป้นทุนทางธรรมชาติที่ธรรมชาติให้เมืองเล็กๆนี้อย่างอเนกอนันต์ ผมก็ได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรนี้นร่วมกับคนที่นี่ รักและผูกพันกับบ้านเกิดมากครับ
"ปายเปลี่ยนไป"
หลายคนบอกผมแบบนี้
ใช่ครับ ปายเปลี่ยนไปจริงๆ เป็นธรรมดาครับ ที่ทุกอย่างย่อมต้องเปลี่ยนไป ปายเป็นสาวน้อยบ้านป่าที่สวยสดใสตามธรรมชาติ วันนี้เธอเป็นสาวเต็มตัวสะพรั่ง(อย่างที่อาจารย์เปรียบ) น่ากลัวครับ หากสาวเดียงสาจะพลาดพลั้งกับปัจจัยข้างนอก ทุกคนมาปายเพื่อชมความสะพรั่งแห่งวัยสาวนี้
ผมอยากบอกว่า
"การเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา"
ไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยน แต่ถ้าเปลี่ยนไปแล้ว เรารู้เท่าทันและพัฒนาให้คนที่มีสมดุลของชีวิต มีสุขภาวะ เป็นเรื่องที่เราต้องช่วยกัน
ในการเปลี่ยนแปลง ผมเห็นกลุ่มรักษ์ปาย ช่วยกันฟื้นฟูวัฒนธรรมที่เข้ามาแทรกแซง มีคำถามใหม่นอกจาก เราจะฟื้นฟูวัฒนธรรมเราอย่างไร? เป็น เราจะผสมผสานวัฒนธรรมเหล่านั้นให้อยู่ร่วมกันได้เป็นความงดงามได้อย่างไร?
ผมมองในแง่ดีว่า เรากำลังผสมผสานความหลากหลายที่สวยงามนั้น เรามีปัญหาบ้างในการที่เมืองของเราเติบโตเร็วด้วยครับ
ช่วยกันครับ...
เวลาเปลี่ยน ความรู้ก็เปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน วิธีคิดคนก็เปลี่ยนด้วย ...ผู้รู้จากข้างนอก มาปะทะความรู้กับปราชญ์ที่อยู่ในพื้นที่หลายคน เรามีวัตถุปรสงค์ที่เหมือนกันคือ เราจะพัฒนาท้องถิ่นไทยภายใต้โลกาภิวัฒน์นี้ได้อย่างไร
ขอบคุณอาจารย์ที่มาเยือน และให้ความรู้ ข้อเเนะนำแก่คนท้องที่ จากนี้เป็นหน้าที่ของคนในพื้นที่แล้วครับที่ต้องมาขบคิดพัฒนาบ้านเราด้วยกัน
ขอบคุณทุกท่านที่ชี้เเนะ ให้ความสว่างไสวทางปัญญาให้กระผม พร้อมกำลังใจที่สมบูรณ์
ขอบคุณครับ
-----------------------------
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมืองปาย
๓ พ.ย. ๕๐