ประเด็นที่คุณยอดดอยเสนอน่าสนใจมากค่ะ เสียดายไม่ได้คุยกันก่อนจะได้มีโอกาสถามเวลาคุยกับพวกเขา 

แต่เท่าที่คุยเบื้องต้น ส่วนใหญ่สะท้อนชีวิตในแง่ความหวาดกลัวมากกว่า อาจจะเป็นสิ่งที่อยู่ระดับจิตสำนึกเลยมั๊งคะ

อย่างความสุขของไข่มุกตอนนี้น่าจะเป็นการที่เขาพบกับสามีคนนี้ (ไม่ใช่หมายถึงมีหลายคนนะคะ) ซึ่งเข้าใจและยอมรับความไม่มีตัวตนของเธอ แม้สามีจะต้องเก็บเธอไว้ที่บ้าน ไม่กล้าพาไปเข้าสังคมเพื่อนฝูง เพราะกลัวจะถูกมองไม่ดี เราฟังก็งงๆ ที่สามีเขาบอกว่าถ้าลูกค้ารู้ว่าเขามีภรรยาไม่มีเอกสารเช่นนี้ ลูกค้าจะไม่ให้ความเชื่อถือ ??

ส่วนไข่มุกเอง ตอนโทรศัพท์คุยกับเพื่อนชายคนนี้ แรกๆ ก็กังวลไม่กล้าบอกว่าตนเองเป็นคนไร้รากเหง้า ไม่มีเอกสาร ญาติพี่น้อง ตอนหลังๆ ก็ "ลองใจ" โดยการบอกความจริง  พอเพื่อนชายรับได้ ก็ไม่เชื่ออีก กลัวจะถูกหลอก !!!

ไว้คราวหน้าดิฉันพบน้องๆ เขา จะลองเฟ้นหาแง่มุมแห่งความสุข ความหวัง ของน้องเขา มาแบ่งปันนะคะ