สวัสดีค่ะคณเม้ง

ขอต่ออีกหน่อยเถอะค่ะ คันไม้คันมือจัง

ในขณะที่วงการอุตสาหกรรมและผู้ประกอบธุรกิจได้ชช่วยกันแสดงความห่วงใยเรื่องคุณภาพการศึกษา เพราะเมื่อนำไปเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านซึ่งพัฒนาในระดับเดียวกัน นักลงทุนเหล่านี้ได้ข้อสรุปว่าคุณภาพบุคลากรของประเทศไทยเราสู้เพื่อนบ้านในระดับเดียวกันไม่ได้ หนำซ้ำประเทศที่เพิ่งเริ่มเข้าสู่การพัฒนา เช่นเวียตนามคุณภาพบุคลากรยังดูเหมือนจะเหนือกว่าอีกด้วยนะคะ

แต่เมื่อตรวจสอบความคิดของผู้ที่มีบทบาทบริหารการศึกษากลับพบว่าแทบจะเป็นคนละเรื่องกันเลยค่ะ เพราะผู้บริหารเหล่านี้มองไปในทิศทางว่าการศึกษาของคนไทยพัฒนาไปมาก การปฏิรูปที่ผ่านมาดำเนินการอย่างได้ผล !

เค้ามีผลการสำรวจจากสภาการศึกษาชาติมายืนยันความเชื่อแบบนั้นค่ะ ..ผลสำรวจนี้ชื่อว่าคนไทยคิดอย่างไรกับการศึกษาไทย ณ วันนี้

ผลปรากฎว่าส่วนใหญ่คือร้อยละ 84.5 พอใจกับการจัดการศึกษาในปัจจุบัน ! เบิร์ดจะไม่สืบสาวหาความว่าวิจัยอันนี้น่าเชื่ื่อถือปานใด เพราะไม่่มีประโยชน แต่เบิร์ดจะเอาสิ่งที่เบิร์ดมองเห็นมาคุยต่อค่ะ

ากรายละเอียดที่ตอบว่าพอใจกับการจัดการศึกษาในปัจจุบัน..พบว่าระดับที่พอใจมากนั้น มีแค่ร้อยละ 19.9 ..พอใจปานกลางมีมากที่สุดคือร้อยละ 56.3 ที่พอใจน้อยมีร้อยละ 8 และที่ไม่พอใจร้อยละ 15.5..ไม่พอใจกับพอใจมากอยู่ในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกันเลยนะคะ ^ ^

เบิร์ดสนใจเรื่องความพอใจที่ออกมาในระดับกลางๆ เพราะดูจะเป็น แนวทางในการตอบแบบสอบถามของคนไทยส่วนใหญที่ชอบเลือกแบบกลางๆไว้ก่อนเพราะปลอดภัยดี

 ความพอใจปานกลางร้อยละ 56.3 เป็นสิ่งที่ผู้บริหารควรพอใจเหรอคะ ?่ เพราะความพอใจในระดับปานกลางนี่แหละค่ะที่ทำให้ผู้ปกครองต้อง " เลือก " โรงเรียนให้บุตรหลาน..ก็ถ้าเค้ามีทางเลือกโรงเรียนที่คิดว่าดีที่สุดให้บุตรหลาน ก็คงไม่มีใครที่จะเลือกโรงเรียนที่มีคุณภาพกลางๆหรอกใช่มั้ยคะ

ดังนั้นหากเราคิดว่าการให้การศึกษาคือการให้อนาคต..เราจะต้องบริหารการศึกษาให้ผลิตบุคลากรชั้นนำออกมาให้ได้ค่ะ ในทุกๆระดับชั้นตั้งแต่รุ่นเล็กไปจนถึงรุ่นใหญ่... ไม่ใช่พอใจกับ " การผลิต " บุคลากรระดับปานกลาง เพราะเท่ากับเป็นการผลิตคนออกมาให้ตกงานหรือทำงานต่ำกว่าวุฒิที่ถือว่าเป็นความสูญเปล่าอย่างหนึ่งเช่นเดียวกัน

เพราะการผลิตบุคลากรชั้นนำให้ประเทศจะทำไม่ได้เลยค่ะ หากผู้บริหารการศึกษามีความรู้สึกว่าแค่ความพอใจปานกลางก็เป็นผลสำเร็จแล้ว !

ขอบพระคุณมากค่ะสำหรับบันทึกที่ทำให้เบิร์ดหยุดคิดอีกครั้งหนึ่ง 

 

 

์