ยินดีจ้าดนักหลานๆ  ที่ได้ให้ความสนใจเรื่องคร่าวล้านนา   หากมีโอกาสลองศึกษาหนังสือคร่าวแล้วทดลองแต่งดู ก็จะเกิดประสบการณ์มากขึ้น

ที่จริงการแต่งคร่าวนั้น มันง่ายมาก  หากเรารู้ถึงเงื่อนไขง่ายๆก็คือ  ให้มีเสียงสูงต่ำเหมือนเสียงทั่วไปของชาวล้านนา ก็จะได้คร่าวที่ไพเราะ  

 เท่าที่เคยได้เห็นและกลั่นกรองผลงานของครูบางท่านที่ทำผลงานทางวิชาการเพื่อขอเลื่อนระดับเชี่ยวชาญเกี่ยวกับล้านนาจะแต่งคร่าวมีเพียงคำสัมผัส  คล้องจองเท่านั้นแต่เสียงที่ได้ มักจะไม่สูงต่ำจึงทำให้ขาดความไพเราะไปมาก   หากใครที่จะทำผลงานทางวิชาการเกี่ยวกับเรื่องล้านนา  ควรศึกษาให้ถ่องแท้เสียก่อน  แน่ใจจริงๆค่อยทำ   หาไม่แล้วผลงานไม่ดีจริง ไม่ถึงกึ๋นหรือแจ้ดของล้านนา  ผลงานจะไม่ผ่าน  ยิ่งไปเจอกรรมการที่แกว่นกล้าเกียวกับล้านนาแล้วท่านจะไม่ยอมให้ผ่านง่ายๆเพราะเราต้องรักษาคุณภาพที่แท้จริงเอาไว้ให้ลูกหลานได้ศึกษา ของแท้ต่อไป  หากปล่อยกันง่ายๆ   มรดกที่ทรงคุณค่าของบรรพบุรุษก็จะเสียหาย

อย่างไรก็ตามหากสนใจจริงก็จะประสบผลสำเร็จดังคำบ่ะเก่าคนล้านนาสอนไว้ว่า

"จิ้กดอยอยู่ปื๊น(หมายถึงด้านล่าง)ตี๋นคนขึ้น   อย่าไปลื่นคนเปียร(เพียร)  สรุปเอาความว่า " ยอดสูงสุดของดอยย่อมอยู่ใต้เท้าคนผู้เพยายามเดินขึ้นไปเหยียบ ดังนั้นอย่าไปประมาทคนที่มีความเพียร "

   ด้วยความปรารถนาดีจาก

                                  ลุงหนานพรหมมา

                                     (นิคม   พรหมมาเทพย์)