สวัสดีครับ
- ผมเห็นด้วยกับการทำเกษตรด้วยหัวใจ
- ถ้าถามว่าทำไมคนจึงทิ้งระบบการเกษตรมาทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือน มองได้สองมุมครับ มุมแรกก้คือที่ดินมีน้อยครอบครัวเกษตรกรมีลุกเยอะทำให้ทำเกษตรตามฝนะรรมชาติไม่พอกิน ถ้ามีระบบชลประทานชีวิตเกาตรกรไม่วิ่งเข้ามาในกรุงป่านนี้
- อีกอย่างก็คือการเรียนหนังสือในโรงเรียน ค่านิยมสังคมไทยคนเริ่มสอนให้คนหันหาระบบอุตสาหกรรม แต่พออุตสหกรรมมีปัญหาก็เริ่มคิดหาระบบการเกษตร
- ทำอะไรก็ทำเถอะครับ ไม่ว่ากัน แต่ผมเลือกที่จะทำอาชีพผสมและสอนคนเสมอว่าการทำงานเกษตรกร ไม่ใช่อาชีพต้อยต่ำ รู้จักคำว่าขยัน รู้จักวิธีทำ รู้จักผสมผสานของเก่ากับของใหม่หรือบูรณาการ อาชีพนี้ก็ยังอยู่ได้
- ผมก็คือครอบครัวคนเกษตรครับ กำลังพัฒนาอบรมชาวบ้านให้ปลูกผักกินตามรั้ว ทำสวนยางผสมมันสัมปะหลัง และอื่นๆ
- แต่เชื่อไหมในขณะที่เราพาทำ สิ่งหนึ่งที่ผมต้องตะลึงคือนายทุนในระดับท้องถิ่น เข้ามาบีบเกษตรกรไม่ให้ทำเพราะถ้าทำจะขึ้นดอกเบี้ย
- ตอนนี้ก็ยังทำได้เฉพาะผู้มีใจรักจริงๆ เงินนายทุนถึงไหน คนจนลำบากถึงนั่น
- สิ่งหนึ่งที่คนทำเกษตรต้องสำเหนียกก็คือ อย่าใช้เงินฟุ่มเฟือย วางแผน ถ้ายืมมาก็ดูวัตถุประสงค์ ถ้าทำได้กองทุนเงินล้านก็คงไม่ยืมเงินปีนี้ใช้เงินปีที่แล้ว (เรื่องจริง)
- เกษตรกรถ้ายังวิ่งตามเทคโนโลยีเช่นรถไถนาฯลฯ รถยนต์เหมือนชาวเมือง ก็ยากจะเอาตัวรอด
- มุมปัญหาเกษตรกรยังมีอีกครับ รับรู่แค่นี้ก่อน