ขอลงความเห็นแบบยาว ๆ หน่อยนะคะ...คุณขจิต

พูดจากประสบการณ์คนเคยมีรัก กำลังจะมีรัก และกำลังจะเลิกรัก เฮ้ย!! ไม่ใช่...

อนึ่งคำว่า "รัก" ในนิยามของคนเราย่อมแตกต่างกัน
ขึ้นอยู่กับทัศนะคติและประสบการณ์ที่เคยเจอในอดีต ปัจจุบัน และความคาดหวังในอนาคต

"รัก" คือ สิ่งที่สวยงามที่สุดในโลกที่มนุษย์เรามี เป็นนามธรรมที่ฝังอยู่ในจิต และสามารถพัฒนามาเป็นรูปธรรมได้ ขึ้นอยู่กับระยะเวลาของการสุขงอมของรัก

"รัก" เป็นสิ่งที่สวยงาม เป็นความบริสุทธิ์ของจิตใจ เป็นการให้ด้วยจิตวิญญาณที่ไม่หวังผลตอบแทนทั้งในรูปของนามธรรมและรูปธรรม

โดยแก่นแท้ของ "รัก" หากพิจารณาว่าใช่รักหรือไม่ ให้มองที่ผลย้อนกลับ หากคนให้เกิดความสุขใจก็ถือว่านั้นคือ "รัก" แต่หาก "ทุกข์" ก็หาใช่ "รัก" ไม่ แต่เป็นการยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากจนเกินไป จนทำให้เกิดความทุกข์ โดยการหลับหูหลับตามองภาพหรือจินตนาการไปเอง เราเรียกว่า "หลง" ความต้องการครอบครองตัวตน จิตวิญญาณของอีกฝ่าย จนเกิดความทุรนทุรายเมื่อไม่ได้สิ่งนั้นมาครอบครอง

ในนิยามของตนเองรักก็คือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่มนุษย์พึงสรรสร้างให้แก่กัน ไม่ว่าจะเป็นรักของครอบครัว รักของเพื่อน รักของคู่รัก ความรักคือสิ่งที่สวยงาม และมีคุณค่ายิ่งต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์ 

"รัก" คำเดียว ที่ทรงอนุภาพ มีอนุภาพ เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมดบนโลกนี้ หากไร้รักทุกอย่างจะไร้ชีวิตชีวา เหี่ยวเฉา เหมือนต้นไม้ที่ไม่เคยโดยน้ำชโลม ลำต้น กิ่ง ใบ ราก ย่อมไม่สวยสดงดงาม และเหี่ยวเฉาตายในที่สุด

ยาวไปใหมค่ะ....ทำไงได้เขียนไปแล้ว ทนอ่านหน่อยแล้วกันค่ะคุณขจิต