เรียนอาจารย์ที่เคารพ

   ผมก็เป็นผุ้หนึ่งที่เรียนในโครงการนี้ เป็นรุ่นแรกที่โชคดีได้ทุน กรอ. แล้วก็มาเปลี่ยนเป็น กยศ. แต่ก็อยากให้รุ่นน้อง หรือรุ่นหลังๆเขาโชคดีอย่างพวกผมบ้าง พวกผมเป็นกลุ่มหนึ่งที่เคยส่งหนังสือไปถึง นายกรัฐมนตรี เพื่อให้ทบทวนมติ ครม.เสียใหม่ ถึงเรื่องการยกเลิก  กรอ.  การให้โอกาสกับประชาชนทั่วไปได้เรียนรู้ ซึ่งเขาก็จะสามารถพัฒนาตัวเองได้  นั่นหมายถึงจุดเริ่มต้นที่เขาจะพากันพัฒนาชุมชน ท้องถิ่นของเขาได้ ถ้ารัฐบาลจริงใจ  การจะแก้ปัญหาในประเทศที่มีอยู่ในทุกด้าน ผมเชื่อว่าต้องเริ่มที่การศึกษา ไม่ใช่แค่ในระบบเท่านั้น แต่หมายถึงทั้งนอกระบบ ในทุกระดับ ตั้งแต่อนุบาล ตั้งแต่รากหญ้า ขึ้นไป  แต่วันนี้รุ่นน้องหลายๆศูนย์ฯ ก็ต้องได้แต่รอๆๆๆๆๆ  รอโชคชะตา รอวาสนาจะมาโปรด ว่าเมื่อไรเขาจะได้มีโอกาสอย่างคนอื่นบ้าง  ถ้ารัฐบาลจะบอกว่าไม่มีเงินผมว่าเด็กๆก็ตอบได้  แต่นั่นไม่ใช่คำตอบ ผมยังเชื่อว่าศักยภาพของประเทศไทยยังสามารถส่งเสริมเรื่องนี้ได้มากกว่านี้  ยกตัวอย่างเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง  คนขับรถ กับ นายจ้าง  เวลาจะไปธุระเรื่องหนึ่ง คนขับรถบอกว่าถ้าไปเส้นทางนี้ น่าจะถึงเร็วกว่าประหยัดนำมันด้วย นายจ้างตอบว่า หน้าไปถึงที่หมายตามเวลาเป็นหน้าที่ของคุณ ส่วนหน้าที่ของฉันคือหาเงินมาจ่ายเงินเดือนให้คุณ   คำว่าหน้าที่ไงครับ ที่รัฐบาลควรจะตระหนัก ว่าหน้าที่ของรัฐบาลควรจะให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ไม่ใช่กองทุน 1 ล้านบาท แต่เป็นความรู้ที่หามูลค่าไม่ได้ แต่เต็มไปด้วย คุณค่า

    วันนี้ชาวบ้านธรรมดาพูดอะไรออกไปก็เหมือนลม ที่พัดผ่านมา แล้วก็ผ่านไป รัฐบาลชุดนี้ก็บอกว่า ฉันมาชั่วคราว เดี๋ยวก็ไป รัฐบาลชุดใหม่จะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆมันดีอยู่แล้ว ไปตัดออกทำไม ทำให้คนต้องเสียโอกาส เสียอนาคต และที่สำคัญต้องสังเวยชีวิตกับเรื่องนี้ไปเท่าไร ท่านทั้งหลายมีสำนึกบ้างมั๊ย ว่างๆลองแอบมากิน มานอนในหมู่บ้านดูสิ ว่าเขาอยู่กันอย่างไร เขาต้องเจออะไร ต้องรับผลกระทบอะไรบ้างทั้งจากนอก และในชุมชน เราจะสร้างภูมิคุ้มกันให้เขาได้อย่างไร ถึงเวลาก็กระแสนิยม เศรษฐกิจพอเพียง เคยศึกษาดูจริงๆบ้างมั๊ยว่าเป็นอย่างไร เนื้อแท้เป็นอย่างไร ท่านที่เป็นนักวิชาการคงไม่มีปัญหาละมั๊ง แต่ชาวบ้านล่ะ เขาจะเข้าดีอย่างท่านมั๊ย วันนี้ข้าราชการที่ทำงานด้านนี้ ตัวเขาเองยังไม่เข้าเลย จะให้ไปพาชาวบ้านทำได้อย่างไร

    ทั้งยังปัญหาระหว่างศูนย์ฯ กับมหาวิทยาลัยอีก นักศึกษาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ก็ต้องมาถูกแบ่งออกเป็นหลายสถาบัน ผมไม่แน่ใจว่า ที่ผู้ใหญ่ทำกันอยู่นี่ จะสร้างโอกาสการเรียนรู้ให้ชุมชนจริงๆ หรือจะสร้างธุรกิจการศึกษา ผมขอโทษนะครับ ด้วยความเคารพ ไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีอะไร แต่เวลาได้พูดแล้วมันอดไม่ได้ เพราะมันต้องเจอเป็นประจำ จริงๆไม่อยากไปยุ่งหรอก ถ้าไม่เกี่ยวกับพวกเรา  พวกเราตั้งใจที่จะเรียนให้ได้ความรู้จากอาจารย์ผู้สอน ไม่ใช่อยากได้ปริญญา แต่อยากได้โอกาสที่จะได้พัฒนาตัวเอง ครอบครัว ชุมชน สังคม เพราะยอมรับว่าเป็นโครงการที่ยอดเยี่ยมมากๆ ไม่ต้องรอให้เรียนจบก็นำมาใช้ได้เลย ตอนนี้พวกผมปี 2 แล้ว มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด พวกเรากำลังจะถักทอเป็นเครือข่ายเชื่อมโยงของ นักศึกษาในโครงการนี้กัน ด้วยความหวังที่ว่า จะสร้างโอกาสในการเรียนรู้ของคนในชุมชน มีให้กว้างขึ้น จากคนนอกชุมชน ถ้าชุมชน ท้องถิ่นในประเทศไทยเราเป็นอย่างนี้ รัฐบาลคงไม่ต้องมาปวดหัวกับการบริหารของเหล่าบรรดาผู้นำท้องถิ่นทั้งหลายหรอกครับ  เพราะถ้าชุมชนเขามีความรู้ เขาก็จะเหตุผล เรียกว่า ปกครองง่าย  แต่จะไปหลอกพวกเขายากขึ้น  เว้นเสียแต่ว่าตั้งใจจะหลอกพวกเขาไปอย่างนี้

     คำพูดใดที่อาจจะไม่เหมาะสมกระผมกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

                        ด้วยความเคารพ