ยังพิมพ์ไม่ทันเสร็จเลยมันไปเสียก่อนแล้ว อิอิ

ผมจะบอกว่าชอบการเปรียบเทียบ และเห็นด้วยกับอาจารย์ว่าเรามุ่งที่ผลสัมฤทธิ์ของงาน ก้มหน้าทำงานเพื่องาน เพราะฉะนั้นถ้าสิ่งไหนดีมีประโยชน์ก็ทำไปเลยไม่ต้องรอนายสั่ง เพราะหลายครั้งสิ่งที่เราทำ กว่านายจะสั่งก็เป็นระยะเวลายาวนาน ผมเคยสั่งสำนวนในทำนองว่า พยานหลักฐานไม่ชัดเจนเพียงพอที่จะพิสูจน์ความผิดของผู้ต้องหาในชั้นศาลได้จึงเห็นควร สั่งไม่ฟ้อง ซึ่งไม่ค่อยมีใครสั่งกันแบบนี้ เพราะส่วนใหญ่ถ้าพยานหลักฐานไม่ค่อยแน่ชัด แต่พอเห็นได้ว่าผู้ต้องหามีส่วนในการกระทำผิดก็ฟ้องไว้ก่อน แต่สิบปีให้หลังเรามุ่งประสิทธิภาพการทำงานของอัยการ ถ้าศาลยกฟ้องก็ต้องมาดูว่าเพราะอะไร เพราะพยานหลักฐานไม่พอฟังลงโทษจำเลยแล้วคุณฟ้องทำไม ถูกตัดคะแนนตามตัวชี้วัด อัยการจึงต้องปรับระบบการทำงานให้ตรวจดูพยานหลักฐานให้ชัดเจน ฟ้องไปแล้วศาลต้องลงโทษจำเลยอย่างน้อย ๙๐ เปอร์เซนต์จึงจะถือว่าใช้ได้ครับ