อ่านบันทึกนี้... คิดไปไกลเลยครับ

คิดถึงภาพคุณแดนไทรำไหอยู่บนเวที   แล้วมีผู้ชายเอาดอกไม้ไปให้ ...

ผมเดินหนีกลับหอพักเลย ...