สวัสดีสองครั้งในบันทึกเดียวกันเลยค่ะน้องเอก

วันนี้ญาติๆพี่แอมป์มาเต็มบ้าน พี่แอมป์วิ่งเข้าวิ่งออกหลายที    และเน็ตก็เร้าใจดีมากค่ะ  พี่บรรจงตอบความเห็นอย่างตื่นเต้นมาก  เพราะไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น  ทุกครั้งที่ลูกช้างคลิก.... : )

และรู้สึกขอบคุณน้องเอกชะมัดเลย   เพราะเห็นรูปใหม่ของน้องเอกแท้ๆ  ทำให้พี่แอมป์นึกได้อีกหนว่าเวลาตอบบันทึก  อย่าลืมรูปเจ้าของความเห็นด้วย หลังจากที่ตอบท่านก่อนหน้าโดยลืมใส่รูปอีกแล้ว 
เลยขออภัยท่านสุภาพสตรี ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ   : )

ตอนนี้พี่แอมป์หายตื่นเต้นแล้ว (คือว่าพี่ทำใจได้เร็ว)  แต่เปลี่ยนเป็นรู้สึกดีใจมากแทน  ที่ได้รู้ว่าน้องเอกสนใจงานที่เกี่ยวข้องกับเด็ก     เลยไม่แปลกใจแล้วที่เด็กชายกาเบรียลตัวน้อยกล้าเข้าไปหยอกล้อและจี้เอวลุงเอกถึงในบ้าน 

ขอบคุณมากๆที่น้องเอกแวะมาคุยกับพี่แอมป์อย่างอ่อนโยนเช่นเคย   จิตใจที่อ่อนโยน อบอุ่น และนุ่มนวล สัมผัสความรักได้เช่นนี้  เด็กๆเขาสัมผัสได้นะคะ   เด็กเล็กๆความรู้สึกไวกว่าผู้ใหญ่มากมายนัก 

และพี่แอมป์ก็เชื่อว่าเมื่อถึงวันที่น้องเอกได้ทำงานที่เกี่ยวข้องกับเด็ก  ด้วยหัวใจที่อ่อนโยนของน้องเอก  ก็จะทำให้เด็กๆได้เห็นโลกที่สวยงามและ"ใจดี"มากๆอยู่ตรงหน้า

             .....แบบที่กาเบรียลตัวน้อยมองเห็นนะคะ .... : )