สวัสดีด้วยความซาบซึ้งใจมากเลยค่ะ อ.มัท
บันทึกถึงหลานบันทึกนี้ทำให้พี่แอมป์กลายเป็นคนขี้แยไปได้ยังไงก็ไม่รู้.... ..
ฟังที่เบิร์ดพูดให้ข้อคิด (ได้อย่างนุ่มนวลน่ารัก)....พี่ก็น้ำตาไหล...... และแค่ อ.มัทขึ้นต้นพูดได้สองประโยค พี่แอมป์ก็น้ำตาร่วงอีกแล้ว....
พิมพ์ไปเช็ดน้ำตาป้อยๆไป เช็ดของพี่ที ...เช็ดให้น้องที.....
....โอ๋.... นิ่งนะจ๊ะคนดี.... : )
ขอกอดน้องสาวที่น่ารักของพี่แน่นๆสองทีเลยนะจ๊ะ ทำไมพี่โชคดียังงี้น้า
การที่ได้รู้จักคนที่มีจิตใจละเอียดอ่อนและเห็นคุณค่าที่ลึกซึ้งของความรัก แล้วยังส่งความรักเผื่อแผ่ไปยังผู้อื่นโดยไม่หวังอะไรตอบแทนด้วยนั้น พี่คิดว่าเป็นโชคดีที่สุดแล้วในโลกนี้......
ขอให้งานเสร็จไวๆแบบประทับใจโปรเฟสเซอร์เลยนะคะ อ.มัท : )