พจนานุกรม ฉบับบัณฑิตนสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
หน้า ๑๑๕๑สะดุด - สะเต๊
กรอบขวา ศัพธ์ที่ ๖

สะตึ,สะตึ ๆ (ปาก)  ว. ไม่มีอะไรดี, ไม่ได้เรื่อง, ไม่มีค่า, เช่น หนังเรื่องนี้สะตึดูแล้วเสียดายเงิน ของสะตึๆ อย่างนี้ไม่ชื้อหรอก.