สวัสดีค่ะพี่แอมป์

เบิร์ดน้ำตารื้นเมื่ออ่านจบ และเรียบเรียงความคิดอยู่นานกว่าจะสามารถเขียนได้ เพราะไม่อยากให้ความรู้สึกที่ซาบซึ้ง อ่อนโยน และ " รัก " ที่จู่โจมเข้าจับหัวใจต้องหายไป ( เราสะเทือนใจจากเรื่องดีๆก็ได้ใช่มั้ยคะพี่แอมป์ )

เรามักจะ " เลือก " ด้วย เหตุผล ที่เรา " คิด " ว่าดี ..ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ที่เราคิดว่ามองอะไรได้รอบด้านและถูกต้อง..ด้วยความรู้สึกที่ว่าควรกันไว้ดีกว่าแก้..หรือด้วยอะไรต่างๆอีกมากมายที่เราคิดว่านั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็น

แต่คนตัวเล็กๆนั้นเค้ากล้าหาญกว่า่เราอีกนะคะ  เพราะเค้าเลือกด้วยหัวใจ..ที่ตรงไปตรงมา แบบพร้อมที่จะรักๆๆๆๆๆ และรักอย่างเต็มที่โดยไม่ต้องมีเงื่อนไขหรือเหตุผลใดๆมาประกอบหัวใจให้วุ่นวายเลยสักนิดนะคะพี่แอมป์

การสัมผัสหัวใจดวงน้อยที่กระตือรือร้นและบอบบาง ..ถ้าจะสัมผัสด้วยเหตุผลล้วนๆี่บางครั้งอาจจะแข็งเกินกว่าที่หัวใจดวงน้อยนั้นจะรับได้นะคะ เหมือนกับเราเอาหินไปวางบนปีกผีเสื้อ..ดังนั้นในการสัมผัสเค้า เราก็คงต้องสัมผัสอย่างแผ่วเบาด้วยหัวใจของเราเองเช่นเดียวกันนะคะพี่แอมป์ สัมผัสแบบลมที่นุ่มนวล ไล้เบาๆอย่างอ่อนโยน และช่วยพยุงปีกบอบบางของผีเสื้อให้โบยบินอย่างอิสระและร่าเริง

เพียงแค่เลือกและรักด้วยหัวใจ กับชีวิตน้อยๆที่เค้าเกิดมาให้เราได้รู้จักความรัก..เพียงเท่านี้เราก็จะได้รู้ว่าความสุขอยู่ใกล้นิดเดียวเองนะคะ มีระยะห่างเพียงแค่หัวใจกับหัวใจเท่านั้นเอง 

ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีเยี่ยมบันทึกนี้นะคะพี่แอมป์..ที่ทำให้เบิร์ดได้รู้ว่ารักนั้นซาบซึ้ง ..ยิ่งใหญ่  ไม่มีเหตุผลหรือความหมองหมางใดๆจะขวางกั้นได้ เพราะรักนั้นเกิดที่หัวใจ ..สัมผัสได้ด้วยหัวใจผ่านอ้อมกอดของกันและกัน...ขอบคุณมากๆค่ะ

<p> </p><p> </p>