สวัสดีครับอาจารย์

  เข้ามาเพิ่มเติมนะครับ

  เมื่อแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น  ตั้งอยู่ และดับไปครับ

   ช่วงนี้ได้เป็นผู้ดูหลายเรื่องครับ  ทั้งเล็กๆ และใหย๋ๆ(เป็นนิยามที่แสดงครับระดับความทุกเมื่อเราเป็นผู้เป็นครับ)   เป็นการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นครับ

    อย่างที่อาจารย์สอนครับ  คือถ้าเราไม่ประสบความทุกข์  ไม่สัมผัสกับทุกข์ก็ยากที่เราจะรู้จัก และเข้าใจ และได้ประโยชน์จากความทุกข์ในการที่จะพัฒนาจิตใจของเราต่อไปได้ครับ

   บางครั้งเวลาที่ขาดสติ การที่เรานึกถึงคำสอนครูบาอาจารย์ และกัลยาณมิตร ก็ทำให้สติกลับมาได้ง่ายและเร็วขึ้นมากเลยครับ ไม่เหมือนก่อน

   ฝากกราบเรียนระลึกถึงท่านอาจารย์ศิริศักดิ์ด้วยนะครับ

   ผมไม่ได้ทำ blog tag  แต่ก็อยากเรียนว่าถ้ามีก็ขออนุญาต tag อาจารย์ด้วยคนนะครับ

สุพัฒน์..^_^