คุณศศินันท์: บางทีประสบการณ์เฉียดตายก็เปลี่ยนคนได้บ้างนะครับพี่ (ถ้ามีเวลานอนคิดอย่างจริงจังแล้วไม่พยายามหลอกตัวเอง)

คนเราต่างก็มีดีกันคนละอย่างสองอย่าง บางคนมีโอกาสดีที่ได้ใช้จุดแข็งของตัวก็ "ประสบความสำเร็จ" มีคนยกย่องชื่นชม บางคนรวยแบบไม่เกรงใจใคร แต่สิ่งที่คนอื่นคิดต่อตัวเรานั้นกลับไม่สำคัญเท่ากับว่าจริงๆ แล้วเราเป็นอะไร ทำและให้อะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองและคนรอบข้างได้บ้าง

เวลาจะตายนั้น สิ่งที่คิดว่ามีก็ไม่มี ที่คิดว่าเหนื่อยยากหามาได้แล้ว เอาเข้าจริงมันไม่เหลืออะไรเลยครับ ดังนั้นคุณค่าของคนไม่ได้อยู่ที่ว่าเขามีอะไรแค่ไหน แต่อยู่ที่เขาทำอะไรที่มีค่าต่อตัวเองและผู้อื่นมากแค่ไหนต่างหาก ในขณะที่ยังอยู่ จะทำอะไรก็รีบทำเข้าครับ; ทำแล้ว "มันมาเอง" ถ้าไม่ทำ ต่อให้อยากได้แค่ไหน ก็ไม่มา ใช่ไหมครับ 

คุณคนเดินดิน: อมสะหายวะ อมสะหายเพิก น่าจะเขียนอีกบ่อยๆ นะครับ แม้เน็ตไม่เร็ว แต่ก็ใช้เครื่องมือที่ดีได้ แล้วการใช้เน็ตจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ประหยัดขึ้น ได้ประโยชน์มากขึ้น

อาจารย์ธวัชชัย: ถ้าบอกว่า Great minds think alike ก็จะกลายเป็นการผลัดกันชม (แต่กัลยาณมิตรนั้นต้องแสวงหา+เลือกสรรเอาเองตามจริตของแต่ละคนครับ)

เอาเป็นว่าความละเอียดอ่อน ความละเมียดละไม น่าจะต้องสัมผัสด้วยจิตใจที่มีลักษณะแบบเดียวกันนะครับ มีตัวอย่างมากมายใน GotoKnow แห่งนี้ที่บันทึกที่ดีกลับไม่ค่อยมีคนอ่าน ไม่ค่อยมีความคิดเห็น น่าเสียดายครับ