ไม่ใช่เฉพาะ ชาวลาหู่เท่านั้น ที่มีพิธีกรรมในการขอขมาต่อ ชีวิตของเหล่าสรรพสัตว์ที่ต้องตายลงเนื่องจากการประกอบการเกษตรของบรรดาชาวเขา พิธีกรรมเช่นนี้ก็ปรากฏในสังคมของชาวอาข่าเช่นเดียวกัน

โดยพิธีกรรมมีวัตถุประสงค์ในการสอนให้คน (มนุษย์) รู้จักคุณค่าชีวิตอื่น ๆ แม้กระทั่ง ชีวิตที่มนุษยน์ที่เจริญแล้วเรียกพวกเขาว่า "เดรัจฉาน" ว่าได้พวกเขาเองได้ก่อความผิดบาปต่อชีวิตอื่น ๆ เพื่อประโยชน์ของตนในการยังชีพ ไม่ว่าจะเกิดจากการถางป่า เผาหญ้า ตัดต้นไม้ ฯลฯ

มันเป็นสิ่งที่เล็งเห็นถึง ระบบคิด และวิธีการสอนถึงคุณค่าของสิ่งแวดล้อมและ "ชีวิตอื่น"

ใจจริงไม่อยากจะนำโยงไปถึง กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบในภาคใต้สักเท่าไหร่ แต่ก็อดไม่ได้ เพราะ ชาวเขา เหล่านี้ ยังมีความสำนึกระลึกถึง คุณค่าแห่งชีวิตเล็ก ที่ ร่วมอยู่อาศัยบนโลกใบเดียวกันอย่างมั "รหัสนัย" แต่การกระทำของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ได้กระทำการต่าง ๆ ที่มี "รหัสนัย" อย่างไม่น่าพึงประสงค์และไม่น่าสรรเสริญ หรือน่านับถือยกย่อง แม้แต่นิดเดียว เทียบไม่ได้กับ ความสำนึกของ ชาวลาหู่ยี และ ชาวอาข่า ที่เห็นคุณค่าของชีวิตแม้กระทั่ง "ชีวิตใส้เดือน"