สวัสดีครับคุณกุ้งกาแฟ

น่าสงสารตัวเองจริงๆครับ แต่ก็นั่นแหละ บ้านผมไม่เคยมีการจัดงานฉลองเรื่องแบบนี้เท่าไหร่นัก อย่างดีก็แค่ขนมเค้กก้อนเล็กๆ 1 ลูก พร้อมเทียน ลูกผมกินเค้กไม่เป็๋นทั้งคู่ครับ

พี่สะมะครับ

ผมนี่แทบจะรอการขับ simulator แทบไม่ไหวเลย แต่ไอ้ตัวเล็กเธอบอกว่า ไม่เอารถไฟ ไม่เอารถไฟ (ยังไม่เคยขึ้นเลยนะ)

พิพิธภัณฑ์เด็ก เป็นที่โปรดของพี่แป้งเขา ได้ขึ้นไปเที่ยวทุกปี (แบบว่าเป็นเด็กบ้านนอกน่ะครับ ต้องขึ้นไปเที่ยว)

รับรองว่าถ้าพี่ได้เจอลูกผม คงต้องถูกใจ สงสัยต้องให้เรียกตา เพราะครูอ้อยอยากเป็นยายเหลือเกิน

พี่แดงครับ

กินขนมเค้กมากๆ ระวังอ้วนนะครับ ดูบ้านผมซี ผอมเห็นกระดูกกันทุกคน เด็กทั้ง 2 กินเค้กไม่เก่ง จัดงานแต่ละที เอามาแค่กินได้คำเดียวเท่านั้น

สวัสดีครับคุณบุญชัย

ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่จากพิษณุโลกนะครับ วันนี้ดึกแล้ว ผมจะไปเยี่ยมวันพรุ่งนี้นะครับ

เรื่องห่างไกลครอบครัว ก็ได้รู้ซึ้งก็คราวนี้แหละ

ผมทำงานในโรงพยาบาล เจอคนทิ้งลูกมาก็ประมาณหนึ่ง  คิดอยู่เสมอว่า หากเขาได้เห็นลูกในช่วงอายุราวๆนี้ คงเสียใจในสิ่งที่ทำไป เพราะลูกน่ารักเหลือเกินครับ

สวัสดีครับ

ขอบคุณครับ ฉองขวบนี้ เธอพัฒนาไปมาก ปรับตัวได้เก่ง ช่วยตัวเองได้ดี มารู้ซึ้งกว่าตำราก็ต่อเมื่อมีลูกเองนี่แหละครับ

สวัสดีครับอาจารย์แผ่นดินแดนไทย

เมล็ดพันธุ์ของแผ่นดิน ถึงแม้ว่าจะดีแค่ไหน แต่หากว่าขาดการบำรุงดูแลรักษา โตไปก็แค่นั้น เราผู้เป็นพ่อแม่ต้องดูแลพรวนดินและให้อาหารอย่างดีครับ

ครอบครัวนี้ รักกันอย่างเหนียวแน่นครับ ไม่ได้ล้นหรอก แต่เต็มเปี่ยมเลยครับ

ขอบพระคุณทุกท่านจริงๆ