สวัสดีท่านอาจารย์ ผู้เรียนรู้                                      

หลังจากได้เรียนในสุนทรียสนทนา และมาอ่านเพิ่ม คิดว่า เสมือนเป็นการเปิดประตูเข้าดูนิทรรศการภายในตัวเอง เดินวน2-3 รอบ นั่งพัก แล้วไปจอดตัวเองที่หน้าตู้ๆหนึ่ง ...may be me ! (ชะรอย) ... ทำให้เกิดสำนึกอยากลบรอย อยากเขียนเพิ่ม  ให้เป็นตัวตนปัจจุบันในทุกขณะ  แต่ที่ได้ใช้กับตัวเองแถมบอกข่าวดีกับหมู่มิตรเสมอๆ ในการยอมรับพี่น้องของเรา.."ตามแบบของเขา"..    เปิดประตูนั้นเรื่อยๆ เปิดให้คนอื่นด้วยตอนเขามือไม่ว่าง  ..ฟังดูเมือนจะดีไหมเคอะ