สวัสดีค่ะคุณหมอธนพันธ์

           ดิฉันคลิกเข้าไปอ่านบันทึกของคุณหมออย่างสนุกสนานจนกระทั่งมาถึงบันทึกนี้  ดิฉันชะงักไปเล็กน้อยก่อนสำรวมใจแล้วจึงจะคลิก
           คือคุณหมอขึ้นไฮไลต์ไว้ว่าเป็นเรื่อง...คือเป็นเรื่องที่อ่านกลางคืนแล้วลำบากใจนิดหน่อย  (โชคดีที่แขวนพระ) 
          คือดิฉันก็ไม่ได้กลัวอะไรแต่อย่างใดเลย
          ....แค่หวิวๆไปนิดหน่อยเท่านั้น.....
           และไหนๆก็ไหนๆ  เมื่อคลิกเข้ามาแล้วดิฉันก็อ่านข้ามตอนหวาดหวิวไปเสีย  นอกนั้นแล้วบันทึกของคุณหมอก็ยังคงสนุกสนานเป็นเอกลักษณ์ดีอยู่เสมอ
            โดยเฉพาะเรื่องปฏิสัมพันธ์ของเพื่อนร่วมงานต่างวัฒนธรรม  ที่คุณหมอเล่าด้วยอารมณ์ขันอย่างเป็นธรรมชาติ  ถ้าเป็นหนังสือก็คงวางไม่ลง
            ทุกท่านที่แวะเข้ามา คงเอาใจช่วยคุณหมอเวลานับถอยหลังไปด้วยนะคะ  ขอให้คุณหมอมีความสุขกับงานค่ะ    

ปล.หากคุณหมอไปปากพนังและมีโอกาสแวะมานครฯ ดิฉันจะรอเลี้ยงข้าวนะคะ  เรียนเชิญคุณหมอและครอบครัวล่วงหน้าด้วยความยินดีอย่างยิ่งเลยค่ะ   : )