สวัสดีค่ะอาจารย์อารีรัตน์

ดิฉันอ่านบันทึกนี้ของอาจารย์อย่างมีความสุขจังเลยค่ะ  และคิดว่าเด็กๆในภาควิชาของอาจารย์โชคดีมากๆเลย  ที่ได้เรียนกับอาจารย์ที่เข้าใจพวกเขาเช่นนี้

"เรามองเห็นความมุ่งมั่นตั้งใจของนักศึกษาเมื่อเขาได้ทำในสิ่งที่เขารัก  อาจารย์เองก็สอนอย่างมีความสุข.......อาจารย์และนักศึกษาได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนวิชาชีวิต แง่มุม แนวคิด เป้าหมายของชีวิต อีกทั้งยังได้ต่อเติมพลังให้แก่กันและกัน"

ดิฉันอ่านทวนใจความที่คัดมานี้สามเที่ยวด้วยความชื่นใจ และรู้สึกเชื่ออยู่เสมอว่า  ระบบใดก็ตามที่มนุษย์เป็นผู้ขับเคลื่อน  ระบบนั้นก็จะยังคงมี"ความเป็นมนุษย์" อยู่เสมอ  ระบบการศึกษาไทยก็คงเป็นเช่นนั้นด้วย.......และดิฉันยังคงหวังเช่นนั้นอยู่เสมอ....

ขอบพระคุณอาจารย์มากๆสำหรับบันทึกที่ทำให้เกิดกำลังใจบันทึกนี้นะคะ  : )