สวัสดีครับคุณสายลม

อ่านแล้วนึกถึงความหลังสมัยเป็นนักเรียนนักศึกษาครับ สมัย ม.ศ.๕ (๑๔ ต.ค.๑๖)ผมอยู่ในกลุ่มผู้นำนักเรียนที่สตรีภูเก็ต เดินขบวนเรียกร้องประชาธิปไตยที่สะพานหิน ตอนปีสามอยู่ในรามคำแหง (๑๖ ต.ค.๑๙) นึกๆแล้วสะท้อนใจกับการเรียกร้องประชาธิปไตย  จนถึงวันนี้เรายังไปไม่ถึงไหนเลย..

วันนี้โทร.ไปเยี่ยมโกมี้ตามเบอร์ที่ให้มาก็ไม่มีใครรับสายครับ ผมต้องทำงานอยู่ที่พังงาครับ