สวัสดีค่ะพี่กรเพชร 

แอมแปร์ตามอ่านบันทึกพี่แบบจิ้งหรีดกระโดดเลยค่ะ  คือกระโดดไปทางโน้นที กระโดดมาทางนี้ทีอย่างสนุกสนาน  แต่ไม่กล้าเข้าไปต่อก(ล)อนเลย  เพราะไม่มีฝีมือ  ฉันทลักษณ์ทั้งหลายก็คืนครูไปเกือบหมดแล้ว   นึกแล้วเสียดายจัง 

เลยมาอาศัยอ่านอย่างเพลิดเพลินเจริญใจในบันทึกพี่นี่แหละค่ะ   ชอบจัง   เหมือนนั่งเรียนกับ อ.สุวคนธ์เลย  คิดถึงอาจารย์จังค่ะ  ปิดเทอมนี้ถ้ามีโอกาสจะแวะไปกราบอาจารย์  นับว่าบันทึกของพี่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดความกตัญญูได้อีกโสดหนึ่ง  : )     : )

และบันทึกนี้ของพี่ ช่างตรงกับความรู้สึกของเรือจ้างอย่างแอมแปร์เหลือเกิน  โดยเฉพาะการให้ความสำคัญกับการประเมินเชิงปริมาณทั้งหลาย....   : )   

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงเรื่อง" เมฆเหิน น้ำไหล"ที่สมเด็จพระเทพฯท่านทรงแปลไว้แล้วก็ปลงไปได้เยอะอะค่ะพี่กรเพชร