สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว

          แป๊ดเองก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วค่ะ  แต่สถานการณ์ต่างกัน

           มีอยู่วันหนึ่งหลังจากที่จอดรถซื้อกับข้าวตามปกติ  แป๊ดก็หอบหิ้วถุงกับข้าว ใส่ไว้ในรถ  แล้วบังเอิญข้าง ๆ รถที่จอดมีรถเข็นขายน้ำเต้าหู้  ก็ให้เกิดอยากดื่มน้ำเต้าหู้เย็น ๆ ขึ้นมา พอวางกับข้าวเสร็จก็ปิดประตู แล้วเดินไปที่รถเข็นกะจะซื้อน้ำเต้าหู้ดื่มให้หายเหนื่อย  ยังไม่ทันได้สั่ง หันไป ปรากฎว่า พ่อเจ้าประคู้ณตัวดี  บึ่งรถออกไปหน้าตาเฉย

        โทรศัพท์ก็ไม่ได้เอาลงมา  แต่ดีหน่อยที่ยังมีกระเป๋าสตางค์  แต่ก็ไม่โทรหาเขาหรอกนะ  ยืนรอมันที่เดิมงั้นแหละ  สักพักคุณสามีวนรถกลับมารับอีกรอบ  เธอบอกว่า "คิดว่าเราขึ้นรถแล้ว"

    ลูก ๆ หนอลูก ๆ ไม่บอกพ่อกันสักคนว่าแม่ยังไม่ได้ขึ้นรถ

        แล้วก็โกรธไม่ลงเหมือนกันค่ะพี่ติ๋ว