สวัสดีค่ะคุณเม้ง

อ่านกลอนพี่แอมป์ และความเห็นของทุกๆท่านแล้วชอบใจนัก เพราะ " ตรงใจ " เหลือเกิน ในยามเช้าอย่างนี้เลยเกิดอารมณ์สุนทรีย์อีกครั้งค่ะ

เคยกอบดิน..ใส่ " ไทรอ่อน "  ..ในกระถาง

เอาจัดวาง.. ในที่ ..อันเหมาะสม

เคยดูแล.. ชื่นชอบ.. เอาน้ำพรม

เฝ้าชื่นชม.. ผลิใบอ่อน.. แต่ละใบ.....ฯ

                  

ไยจึงปล่อย.. " ไทรอ่อน " .. ให้ว่างเปล่า ?
                               

จมความเหงา.. ปล่อยความหวัง.. ให้สงสัย

" เพิ่ง "..แตกยอด.. ชูเสริม.. เพิ่มแรงใจ

แล้วเหตุใด.. จึง ( รีบ ) ปล่อย.. " ไทร ( อ่อน ) "  ให้ลงดิน....?

ไทรยังอ่อน .. ยังต้องการ.. การ " ดูแล "

ช่วย " กัน - แก้ " .. ปัญหา .. ตามเหมาะสม

เพราะเล็กนัก .. กว่าจะ " งาม " ... ตามคนชม

พร้อมพร่างพรม .. " สายฝน " .. ลงสู่ดิน

..........................................................

ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ทำให้ " ความคิด " กระฉูดดีนักแล..บันทึกนี้นะคะ..ขอบคุณค่ะ