สวัสดีค่ะ น้องเม้ง  : )

          “…ต้นไทรงาม   ด้วยน้ำจากฟ้า   ด้วยศรัทธาจากใจ  ด้วยสายใยโกทูโนว์...”
 
ด้วยเชื่ออยู่...ว่าผืนป่า....มีฟ้าฝน
ด้วยเชื่อฝน...ว่าที่หลั่ง....”ตั้งใจให้”
ด้วยเชื่อว่า.....”ฝนจากฟ้า”....มาจากใจ
จึงเกิดไทร....ต้นใหญ่... “โดยศรัทธา”

                 ศรัทธาก่อเกิดไทรงามตามสมมุติ
                 ครั้นไทรงามโตไม่หยุดสุดกังขา
                 หวังไทรงาม..ฤาไฉน....ไร้น้ำมา?
                 ไทรหรือสร้างฝนจากฟ้าเพียงลำพัง

ฟ้าดอกส่งน้ำมาป่าชะอุ่ม
ป่าจึงชุ่มอุ้มไทรได้สมหวัง
ด้วยศรัทธาให้ไทรงามคงพลัง
ขอวอนฟ้า...ส่งฝนหลั่ง....มารดไทร

                 เพราะไทรงามต้นนี้มีค่านัก
                 มิเห็นหรือ...ความรัก...เกิดขึ้นได้
                 มิเห็นหรือ...ที่ตามมา...เป็นสายใย
                 สานเครือข่าย...สายใจ...ไทยทุกทิศ

มิใช่หรือ...สิ่งนี้...ที่อยากสร้าง?
มิใช่หรือที่วางเป้าผลิต
“การจัดการความรู้” ที่ร่วมคิด
ก็เห็นจากมวลมิตรแล้ววันนี้

                 อาจไม่เป็น  ”อภิมหาโปรเจ็กต์”
                 อาจเป็นเพียง”ความผูกพันเล็กๆ(ของคนเล็กๆ)” ในพื้นที่
                 อาจเป็นเพียง  ”ความรู้สึกดีๆ”
                 อาจเป็นแค่  ”วันนี้...รู้อะไรมา”

แต่เครือข่ายความรู้ที่เริ่มก่อ
ก็เพียงพอจะทำให้ไทยรุดหน้า
ก็เมื่อไทยมีพื้นที่แห่งศรัทธา
อีกไม่นานหรอกหนาต้นไทรงาม

                 จักเปลี่ยนเป็นพลังทางความคิด
                 จักถ่ายโอนสู่ชีวิตทั้งสยาม
                 จักแตกหน่อต่อยอดจากไทรงาม
                  รอติดตามอีกหน่อยจักเป็นไร

ไทรยังต้องการน้ำเพื่อยืนต้น
ไทรยังต้องการฝนหลั่งรดให้
ไทรยังต้องการป่าโอบอุ้มไว้
ฤาจะปล่อยต้นไทรให้แล้งน้ำ

                 “การจัดการความรู้”   ฤาอยู่ได้
                  หากสิ้นไร้ซึ่งความรัก....ใครจักห้าม...
                  รักและห่วงใยเธอต้นไทรงาม
                 ฉันอยากเห็นเธองาม  “ อย่าง   ยั่ง   ยืน “

                                                      ขอบคุณด้วยใจจริงค่ะ  : )