สวัสดีค่ะคุณ Conductor

เบิร์ดสารภาพว่าเข้ามาอ่านเป็นครั้งที่ 5 เพราะชอบใจกับความ " สว่างวาบ " พร้อมรอยยิ้มในใจมากๆเลยล่ะค่ะ..

^                                     ^

( เบิร์ดเป็นคนพิลึกค่ะ เพราะไม่ชอบ " ยึดตำรา " และ " ไม่เชื่อ " ว่าการแก้หรือกันปัญหาต้องเลือกแบบข้อสอบปรนัย )

และมองว่า " เงิน " ไม่ใช่ทุนของการพัฒนาที่แท้จริง ( แถม " เงิน " ที่เป็น  ส่วนหนึ่งของการพัฒนาก็ไม่ใช่เงินที่เราใช้ๆกันอยู่ในชีวิตประจำวันอีกด้วยค่ะ ) 

ทุนในการพัฒนาที่แท้จริงของเบิร์ด ( ขอเพิ่มอีกอันนะคะ ) อยู่ที่ " หัวใจ " ของความเป็นมนุษย์ค่ะ 

อย่างกลุ่มสัจจะออมทรัพย์ที่อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา ทำมานานกว่า 20 ปี เป็นการส่งเสริมให้ชาวบ้านรวมตัวกันตั้งกลุ่มสัจจะสะสมทรัพย์ เรื่องนี้ไม่ใช่ได้แต่ทรัพยนะคะ์ แต่ได้ "จิต" และได้ "สังคม" เข้ามาเชื่อมต่อกัน ชุมชนเข้มแข็งมาก เพราะการเอาจิต เอาคนหรือสังคมเข้ามาเชื่อมต่อกัน เค้าสามารถทำอะไรๆ ได้เอง และมีความสุขมาก ถ้าเอาเงินเป็นตัวตั้งก็จะไปบาดทำให้ผู้คนตัดขาดจากกัน เพราะขาดการเชื่อมต่อด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์์น่ะค่ะ..

ทุนไม่ได้มีแต่เงินเท่านั้น..นะคะ และการบริหารจัดการที่ยั่งยืนควรเป็นการจัดการ " ความต้องการ " ที่มีไม่จำกัดของมนุษย์ให้เข้ากับ " ทรัพยากร " ทีมีจำกัด..มากกว่า การทำให้ ทรัพยากรที่มีจำกัด ต้องมาตอบสนองความต้องการที่มีไม่จำกัดของคน !

 ^                                ^ 

ขอบพระคุณมากๆค่ะสำหรับ " ความสว่างวาบ " ที่จ้าซะเบิร์ดยิ้มกว้างเล้ย