คุณครูสำราญ ครับ
ขอบคุณด้วยใจจริงที่ยังมีผู้อ่านอย่างครูราญที่ได้แสดงความคิดเห็น ผมพยายามจะเขียนเกี่ยวกับคน กศน.ให้คนอื่นได้รับรู้บ้างเผื่อว่าชาวโลกเขาจะเข้าใจคน กศน.โดยเฉพาะครู ศรช. ถือว่าเป็นผู้อยู่แนวหน้าของ กศน. ถ้าพูดถึงเรื่องสวัสดิการแล้วสู้พนักงานบริษัทเอกชนไม่ได้
ครู ศรช.หลายคนพยายามดิ้นรนเพื่อผ่าวงล้อม กศน.ไปให้ได้ถึงแม้ว่าจะต้องเสียค่าหัวให้กับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น(บางคน)เป็นเงินเรือนแสนก็ตาม แสดงว่าเขาเหล่านั้นใช้ กศน.เป็นทางผ่านเพื่อก้าวไปข้างหน้าเพื่อชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับ กศน. เราไม่ว่ากันเพราะอยู่กับ กศน.คงจะไม่ทำให้ชีวิตดีขึ้น ไม่ทราบว่าทางใต้เราเป็นเบบแถวอีสานหรือเปล่าครับคุณครูราญ
ผมมองแววตาและสีหน้าครู ศรช.ด้วยความความศรัทธาและเห็นใจที่วิถีชีวิตต้องมาเป็นครู ศรช.(ขออภัยจริงๆไม่มีเจตนาอย่างอื่น)ถ้าคิดว่า กศน.เป็นเพียงทางผ่านก็ขอให้ทำทางผ่านให้เข้มแข็งและเดินทางผ่านด้วยความสะดวกว่าครั้งหนึ่งในชีวิตเคยอยู กศน.
ส่วนคุณครู ศรช.ที่อยู่กับ กศน.ปัจจุบันก็ขอให้ท่านสะสมประสบการณ์จากงาน กศน. โอกาสข้างหน้าฟ้าใหม่ทานอาจจะได้เป็นพนักงานราชการเหมือนกับครูอาสา และครูอาสาหลายคนก็นได้กลายเป็นข้าราชการครู กศน.มีตำแหน่งใหญ่โตก็มีขอเพียงอย่างหมดกำลังใจที่จะฟันฝ่า อุปสรรค ท่านจะโชคดีเอง ครับผม
9/10/50