คุณพ่อของดิฉัน เมื่อ 4 ปีก่อน เป็นผู้ป่วย อัมพฤติ ขยับเขยื้อนร่างกายได้น้อย ในระยะหลังๆ ก่อนที่ท่านจะไปสวรรค์  ปัญหาหนึ่งในการดูแลคือ "แผลกดทับ"
หลายๆ วิธีที่ใครแนะนำมาก็ทำตาม ที่นอนลม ราคาเป็นหมื่นก็ซื้อมาใช้  วันหนึ่งในระหว่างทางกลับบ้าน ดิฉันแวะร้านขายยา ทางผ่านเพื่อจะซื้อยาไปหาแผลกดทับให้พ่อ  เจอเจ้าของร้าน ท่านเป็นเภสัชกร ขอโทษค่ะ ที่ดิฉันนึกชือตอนนี้ไม่ออก  ท่านบอกว่ายาทาแผลกดทับฟังไม่ถนัดว่าหมดหรือไม่มี   แต่มีสูตรที่จะบอกให้ไปทำเอง คือให้เอาน้ำตาลทราย ครึ่งกิโล เคี่ยวกับน้ำ ให้งวดที่สุดเท่าที่จะงวดได้ เหนียวๆ ข้นข้น (ประมาณว่าใส่น้ำ 4 ส่วนเคี่ยวให้เหลือ 1 ส่วน) แล้ทาบางบางบริเวณแผลกดทับ จะดีขึ้น  ดิฉันนึกในใจว่า "มดคงจะกัดพ่อฉันตายละซิเป็นแผลด้วยยังให้เอาน้ำตาลไปทาอีก"   จึงถามว่า "มดไม่ขึ้นเหรอค่ะ"  อาจารย์ท่านนั้นตอบมาว่า "การเคี่ยวทำให้เป็นน้ำตาลทรายกลายเป็นน้ำตาลบริสุทธิ์ มดจะไม่ขึ้นน้ำตาลบริสุทธิ์ " แล้วก็ช่วยสมานแผล"  (ดิฉันนึกขึ้นมาได้ว่า ในนิทานหนูน้อยหมวกแดง ที่เคยดูกับลูก หนูน้อยหมวกแดงเจอลูกนก ที่กลางทางที่เป็นแผลที่ปีก หนูน้อยหมวกแดงเอาแยมอะไรซักอย่างทาที่ปีกนกและพูดว่า ความหวานจะชวยสมานแผลของเธอนะเจ้านกน้อย) กลับมาวันนั้นก็ลงมือทำตามที่อาจารย์ท่านนั้นแนะนำ   ทาให้พ่อก่อนนอนคืนนั้น รุ่งเช้ารีบมาดูว่ามดกัดพ่อหรือเปล่า ปรากฏว่าแผลเปลี่ยนไปจริงๆ มีเนื้อเยื่อสีชมพูปรากฏขึ้น และก็หายไปใน 2 วัน และดิฉันก็ใช้สูตรนี้ดูแลเวลาพ่อมีแผลกดทับทุกครั้ง เวลาพาพ่อไปโรงพยาบาลที่ไร คุณพยาบาลชมทุกครั้งว่าลูกๆดูแลดี คุณตา ไม่มีแผลกดทับเลย  และดิฉันก็แนะนำเพื่อนที่ต้องดูแลผู้สูงอายุ ในเรื่องแผลกดทับ บางครั้งถ้าสนิทสนมชอบพอก็จะเคียวใส่กระปุกไปให้ซะเลย เพราะเคียวจนชำนาญ