21 มิ.ย.2549 ไปพบกับพี่ไสว แสงสุข ผู้พิการทางสายตา และคุณคำ ภรรยา ( ตาดี ) ทั้งสองรับการอบรมฯ รุ่นเดียวกับพี่ประยูร   ถามสารทุกข์สุขดิบ ไปหาคราวนี้พบป้ายประกาศกำหนดราคานวดตัวนวดเท้า จึงถามว่า ระยะหลังคนมานวดหายไปหรือไม่ ทั้งสองตอบว่า หายไปคงเป็นเพราะเศรษฐกิจไม่ดี    เราบอกว่า อาจไม่ใช่นะ

                     ได้ให้ข้อคิดกับพี่ไสว และภรรยา ว่า การที่มีผู้มาหาเพื่อให้นวดนั้น  เป็นเพราะพี่สายตาพิการ และอัธยาศัยดี มีฝีมือการนวด  การไปติดป้ายกำหนดราคาไว้ จะทำให้ผู้มาเกิดความรู้สึกว่า เห็นแก่เงินก็ได้เพราะระยะแรก ๆ  ผู้มาเขาก็รู้อยู่จะจ่ายให้ในอัตรา 50 หรือ 100 นี่มาติดป้ายไว้ว่า นวดตัว 150 นวดผ่าเท้า 150  เป็นแบบนี้ลูกค้าหายหมด