ดิฉันได้ไปดูงานห้องสมุดมีชีวิตที่ห้องสมุดมารวย ที่กรุงเทพ  เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้เห็นภาพห้องสมุดมีชีวิตแล้วขอชื่นชมว่าเขาทำได้ดี  สิ่งหนึ่งที่เป็นที่มาของห้องสมุดมีชีวิต  คือ การพัฒนาจากงานวิจัย  (ขอเก็บตกจากวารสาร มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ) สรุปงานวิจัย ได้ว่า 

1.ต้องการให้มีมุมกาแฟ ร้ายขายอาหาร เครื่องดื่ม มีการจัดสวนภายในตัวอาคาร สร้างสีสันในตัวอาคารและเปิดเพลงเบาๆ ขณะให้บริการ

2. ต้องการมีการบริการที่ยิ้มแย้มแจ่มใส บริการรวดเร็ว  มีการยืม คืนวัสดุด้วยตนเอง ให้บริการตลอด 24 ช.ม. มีการประชาสัมพันธ์ผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต มีการจัดกิจกรรมเสริมภายในห้องสมุดเพื่อกระจุ้นการอ่าน

3. มีการพัฒนาระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ตเชื่อมโยงกับหน่วยงานภายนอก  มีการแนะนำวัสดุผ่านอินเตอร์เน็ต  ใช้อินเตอร์เน็ตช่วยในการศึกษาค้นคว้า

       เป็นอย่างไรบ้างคะผลการวิจัยแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนาจากกลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม  ได้แก่ กลุ่มนักศึกษา  กลุ่มอาจารย์และกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ   ทางห้องสมุดมารวยเขาได้พัฒนาห้องสมุดจากพื้นที่เล็ก ๆ ให้เป็นห้องสมุดมีชีวิต(Living Library)  น่าชื่นชมทีมงานของเขามาก

      บอกจริงๆ ว่าอยากนำมาพัฒนาโรงเรียนที่ดิฉันทำงานอยู่แต่คงต้องมีปรับให้เข้ากับบริบทที่เป็นอยู่  ที่สำคัญโรงเรียนประถมศึกษาในชนบทคงต้องหาทุนเอง  ทำเอง เป็นสูตรตายตัวที่ต้องยอมรับมานานแล้ว  ท่านใดพอจะแนะนำแหล่งทุนบอกมั่งนะคะ