เรียน คุณชัยมงคล

ผมคิดว่าเรื่องที่เด็กเห็นว่าครูเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ เป็นเรื่องที่สำคัญมาก เขาจะเรียนรู้ตามที่ครูบอก การศึกษาไทยทำได้แค่นี้หรือ? พอจบการศึกษาออกไปก็หาตัวเองไม่เจอ เพราะครูไม่เคยบอกว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาอยู่ตรงใหน ตัวอย่างที่ใกล้ตัวผมที่สุดคือลูกชาย เขาจบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง(ขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อ) จบมาก็มีบริษัทมาจองตัว เขาทำงาน ปีเดียว 3 บริษัท ลาออกหมด ผมถามว่าแล้วชีวิตของลูกจะเดินอย่างไร เขาบอกว่าที่ลาออกเพราะมันไม่ใช่ตัวเขา ผมก็บอกว่าเอาเลยลูกใช้เวลาที่มีอยู่ทั้งหมดหาตัวเองให้เจอ วิธีหาตัวเองที่ดีที่สุดไม่ต้องไปถามใคร เพราะไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของลูกเท่าตัวลูกเอง เขาใช้เวลาอีกปีหนึ่งค้นหาตัวเอง ในที่สุดเขาก็พบ โชคเขาดีที่มีพ่อและแม่ที่เข้าใจจิตวิทยาวัยรุ่น

          การที่เขาใช้เวลาในการลองผิดลองถูก ผมเข้าใจว่าเขากำลังเทียบเคียงพฤติกรรมที่เขาทำงานกับสิ่งที่ครูสอนซึ่งมันสั่งสมมาเกือบ 10 ปี ผมไม่ได้ว่าครูนะครับ แต่ผมกำลังคิดเสมอว่าทางออกจากระบบการศึกษาลักษณะนี้อยู่ตรงใหน? ขอบคุณนะครับที่มีโอกาสแลกเปลี่ยนวิธีคิดซึ่งกันและกัน ขอบคุณครับ