ความเห็น


เปิบข้าว - จิตร ภูมิศักดิ์ 

เปิบข้าวทุกคราวคำ      จงสูจำเป็นอาจินต์
เหงื่อกูที่สูกิน     จึงก่อเกิดมาเป็นคน
ข้าวนี้นะมีรส     ให้ชนชิมทุกชั้นชน
เบื้องหลังสิทุกข์ทน     และขมขื่นจนเขียวคาว
จากแรงมาเป็นรวง     ระยะทางนั้นเหยียดยาว
จากรวงเป็นเม็ดพราว     ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ
เหงื่อหยดสักกี่หยาด     ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น     จึงแปรรวงมาเป็นกิน
น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง     และน้ำแรงอันหลั่งริน
สายเลือดกูทั้งสิ้น     ที่สูซดกำซาบฟัน

฿2,490.00 -77.85%
฿700.00 -33.77%
฿1,169.00 -46.88%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี