เมื่อไม่กี่วันมานี้...ก็คิดที่จะลาออกจากราชการเช่นกัน เนื่องจากจะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิต ทำแล้วตนมีความสุข...เป็นคนที่ไม่ได้ยึดติดกับวัตถุ ยศฐาบรรดาศักดิ์ เลยแม้แต่นิดเดียว

แต่ในระหว่างการตัดสินใจ ต้องใช้สติทุกขณะจิตเนื่องจากหากพลาดแล้วพลาดเลย โอกาสที่จะหวนกลับมาทางเดิมใหม่มีน้อยมากในขณะที่ตัวเลขของอายุก็มีแต่เดินหน้าไม่ได้หวนทวนกลับที่เดิม ทางเดินที่เลือกเส้นหนึ่งดูจะมืดมน แต่อีกเส้นหนึ่งถึงจะไม่สว่างจ้าแต่ก็ยังมีแสงรำไรอยู่ จึงเลือกที่จะอยู่เพื่อมองตนเองในแสงรำไรนั้น เพราะเชื่อว่าสักวันจะสว่างจ้าขึ้นมาแน่นอน

ในชีวิตหนึ่งของคน...หากสิ่งใดที่เป็นความสุขแท้จริงของตน...ก็ควรเลือกในเส้นทางเดินนั้น แต่หากไม่มีหนทางให้เลือกก็ควรที่จะอดทนสักนิด เพราะวันหนึ่งอาจจะมีแสงเล็ดรอดเข้ามาให้เรามองตัวตนที่แท้จริงได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

หากตัดสินใจและมีความสุข...ก็ขอให้เส้นทางเดินสายใหม่จงประสบแต่ความสุข...กับการหัดโบยบินในโลกกว้างของวันใหม่ในชีวิต...ยังมีอะไรดี ๆ ให้เราได้ชื่นชมในโลกกว้างนี้อีกมากมายนัก...ขอให้โชคดีค่ะ